Verkoopstyling in het Statenkwartier

Het Statenkwartier is in één beweging gebouwd, tussen 1900 en 1915, en dat zie je aan elke straat: brede lanen als de Statenlaan en de Prins Mauritslaan met herenhuizen van drie of vier lagen, en daartussen straten vol boven- en benedenwoningen met erkers, balkons en jugendstildetails in de gevel. Binnen betekent dat hoge plafonds, ornamenten, suitedeuren tussen voor- en achterkamer, glas-in-lood in de erker en vaak een serre of uitbouw aan de tuinkant. Veel herenhuizen zijn gesplitst in een benedenwoning met tuin en een dubbel bovenhuis over twee etages; wie een heel pand koopt, krijgt er een souterrain bij. De percelen zijn diep en smal, en daar zit het fotoprobleem: de voorkamer is licht door de erker, de achterkamer door de tuin, maar de kamer daartussen, vaak eetkamer of werkkamer, krijgt alleen licht via de suitedeuren en oogt op foto's als een donkere doorgang. Daar komt bij dat deze huizen lang bewoond worden; wat te koop komt, staat vaak vol met dertig jaar inrichting of komt uit een nalatenschap. Digitaal opruimen geeft de kamers hun lambrisering en hun proporties terug; daarna richt je de voorkamer als salon in, de tussenkamer laag en licht als eetkamer en de achterkamer richting de tuin. Plafond, schouw en glas-in-lood blijven exact zoals gefotografeerd.

Het Statenkwartier heeft in Den Haag zijn eigen koperspubliek. De internationale zone ligt om de hoek, met OPCW, Europol, het World Forum en tientallen ambassades aan de Johan de Wittlaan en de Eisenhowerlaan, en het strand van Scheveningen ligt op fietsafstand door de Scheveningse Bosjes. Daardoor kopen hier naast Haagse gezinnen en doorstromers ook expats en diplomaten, vaak met een budget dat de vraagprijs aankan, maar met een agenda die geen vier bezichtigingen toelaat. Zij selecteren op Funda vanuit Genève, Brussel of New York en beslissen op basis van de foto's welke twee woningen ze in één weekend gaan bekijken. Het aanbod is schaars: wie hier eenmaal woont, blijft, en de Fred met zijn winkels en terrassen houdt het buurtgevoel intact, ook voor wie maar drie jaar blijft. De prijzen liggen daardoor ver boven het Haagse gemiddelde, met de Statenlaan en de Prins Mauritslaan als duurste adressen, en kopers verwachten een presentatie die daarbij past: geen matras op de vloer in de tussenkamer, geen vol bureau in de achterkamer. Een consistent gestylede fotoserie, met de originelen ernaast, laat de expat op afstand zien hoe het huis werkt en geeft de Haagse koper de zekerheid dat de vraagprijs klopt. De deelbare woningpagina per object is precies wat een makelaar naar een relocationbureau stuurt.