Verkoopstyling in de Archipelbuurt

De Archipelbuurt is tussen 1870 en 1890 aangelegd tussen het Willemspark en de Scheveningseweg, met straten die naar de eilanden van Nederlands-Indië zijn genoemd: Bankastraat, Sumatrastraat, Javastraat, Surinamestraat, Balistraat, Riouwstraat. De huizen zijn Haagse herenhuizen uit het laatste kwart van de negentiende eeuw, neoclassicistisch en eclectisch, drie tot vier lagen hoog op een souterrain, met stoepen, hoge ramen en binnen plafonds van bijna vier meter, ornamenten, marmeren schouwen, en-suite kamers en soms nog het oorspronkelijke parket. Weinig panden zijn nog één woning: de meeste zijn gesplitst in een souterrain met tuin, een bel-etage, een tweede etage en een bovenwoning onder de kap, en aan het Prinsevinkenpark staan de grotere villa's die wel in hun geheel worden verkocht. Het Burgemeester De Monchyplein uit de jaren negentig voegt daar appartementen met lift en garage aan toe. Het fotoprobleem verschilt per laag. Het souterrain oogt laag en donker, ook al heeft het de tuin; de bel-etage heeft de hoogte maar ook de diepe tussenkamer die alleen via de suitedeuren licht krijgt; de bovenwoning heeft schuine wanden die met een verkeerd geplaatste kast nog kleiner lijken. En omdat veel etages uit verhuur komen, staan ze op foto's met een studentenbank of helemaal leeg, waardoor de koper vooral het ornament ziet en niet het wonen. Digitaal opruimen en styling zet in elke laag de juiste schaal neer: laag en licht in het souterrain, hoog en warm op de bel-etage, compact onder de kap. Plafond, schouw en ramen veranderen niet.

De Archipelbuurt ligt ingeklemd tussen het Vredespaleis, het Willemspark met zijn ambassades en het centrum op tien minuten lopen, en dat bepaalt wie hier koopt: jonge stellen en gezinnen uit de Haagse advocatuur en de ministeries, expats van de internationale hoven en organisaties, en Amsterdammers die voor dezelfde prijs meer plafondhoogte willen. De Bankastraat met bakker, kaaswinkel en koffiebar maakt de buurt dorps, terwijl de Scheveningseweg en tram 1 het strand en het centrum dichtbij houden. De prijzen per vierkante meter behoren tot de hoogste van Den Haag, en het aanbod bestaat vooral uit gesplitste etages: souterrains met tuin, bel-etages en bovenwoningen die relatief snel van eigenaar wisselen, omdat het levensfasewoningen zijn. Daardoor concurreren op Funda voortdurend een handvol vergelijkbare etages met elkaar, allemaal met hoge plafonds en een schouw in de omschrijving. Het verschil zit in de foto's: de etage waar de tussenkamer een eetkamer is, het souterrain licht oogt en de bovenwoning onder de kap een slaapkamer laat zien in plaats van een schuine wand met dozen, krijgt de bezichtigingsaanvragen. Voor een expat die vanuit Luxemburg of Washington kiest, doet de deelbare woningpagina met gestylede beelden naast de originelen het voorwerk; voor de Haagse koper bevestigt ze dat de vraagprijs bij het pand past.