Verkoopstyling in het Patershol

Het Patershol is het enige stuk Gent waar het middeleeuwse stratenpatroon nog volledig staat: een kluwen van steegjes tussen de Kraanlei, de Lange Steenstraat, de Geldmunt en het Gravensteen, met de Corduwaniersstraat, de Zeugsteeg, de Haringsteeg, de Plotersgracht en de Trommelstraat als hart. De huizen zijn klein en oud: zestiende- tot achttiende-eeuwse ambachtshuizen van twee of drie lagen op percelen van vier tot zes meter breed, met een gevel in baksteen of een trapgevel, eiken moerbalken, een steile draaitrap en achteraan hooguit een koertje. Aan de Kraanlei en de Oudburg staan de grotere burgerhuizen met zicht op de Leie, en tussen de oude panden zitten de woningen van de stadsvernieuwing uit de jaren tachtig, toen de wijk van krot tot beschermd stadsgezicht werd gerenoveerd. Wat je koopt, is meestal 60 tot 110 vierkante meter over drie verdiepingen, met een leefruimte beneden die aan een smalle straat grenst, een slaapkamer per verdieping en een badkamer die ooit een bergruimte was. Op foto's is het probleem structureel: de ramen zijn klein, de straten smal en de plafonds laag, dus een kamer met een volle boekenkast en een donkere zetel oogt als een grot, en een balkenplafond wordt in een slecht belichte foto een zwart vlak. Wie het pand als tweede verblijf gebruikte, laat het bovendien half ingericht achter. Digitaal opruimen brengt de baksteen en de balken terug in beeld; daarna richt je elke kamer laag en licht in, met wit, naturel hout en één functie per kamer, zodat de koper op elke verdieping ziet waarvoor ze dient. Ramen, balken en trap veranderen niet.

Het Patershol verkoopt sfeer, en de kopers weten dat ze daarvoor betalen: de prijs per vierkante meter is hier hoger dan bijna overal elders in Gent, terwijl de huizen kleiner zijn dan in de negentiende-eeuwse gordel. Wie hier koopt, is een koppel zonder kinderen dat in de stad wil wonen zonder auto, een downsizer die het huis in Sint-Martens-Latem of Mariakerke inruilt voor een pand op wandelafstand van de opera en de Vrijdagmarkt, of een Brusselaar of Nederlander die een tweede verblijf zoekt in de bekendste straatjes van Gent. Investeerders die op kortetermijnverhuur mikten, verkopen sinds de stad daar strenger op toeziet, en dat brengt geregeld half ingerichte huisjes op Immoweb. Het aanbod is klein en onregelmatig, dus elk zoekertje wordt bekeken, maar het wordt ook vergeleken met instapklare appartementen aan de Oude Dokken voor hetzelfde geld en het dubbele aantal vierkante meters. De foto's moeten dus niet alleen het karakter laten zien, maar ook dat er te wonen valt: een leefruimte met een zithoek en een eettafel op schaal, een slaapkamer onder de balken die niet benauwd oogt, een koertje met twee stoelen. Wie een Patersholhuis donker en vol online zet, verkoopt de romantiek van de wijk aan de concurrentie. Een lichte, opgeruimde fotorij met de originelen ernaast houdt de kandidaat op het zoekertje, en de deelbare woningpagina is wat een koper uit Brussel of Amsterdam doorstuurt voor hij de trein neemt.